ÇOCUK EĞİTİMİNDE ANNE BABAYA ÖNERİLER

1.  Çocuğunuza iyi bir eğitim vermek istiyorsanız ilk önce çocuğunuzu her yönüyle tanımaya çalışın.

 2. Anne baba çocuğuna duyduğu sevgiyi koşula bağlı olarak göstermemelidir. Yani sevginizi sadece çocuktan beklediğiniz belirli davranışlara bağlı olarak göstermeyin.

3. Yetersiz sevgi ve sıkı disiplinle yetişen çocuk değersizlik duygusuna kapılacak ve saldırgan bir tutumla kendini kabul ettirmeye çalışacaktır.  Ayrıca sevginin davranışlarla yeterli gösterilmemesi, kendine ve çevreye güvensizlik yaratabilir.  Aşırı sevgiden kaynaklanan ilgi ise çocuğu boğar, bağımlı ve güvensiz bir ilişki yaratır. Aşırı verici ve koruyucu bir biçimde sunulan sevgiyle, bebek gibi bakılan çocuk, yaşının gerektirdiği ruhsal gelişimi gösteremeyerek kendini ifade ve iletişim yeteneğinden yoksun olabilir.

5.  Anne baba çocuğun barınma, beslenme, korunma gibi temel ihtiyaçlarının karşılanmasına özen göstermelidir. Aksi durumda temel ihtiyaçların eksikliğinden kaynaklanan zayıf bir psikolojik ve bedensel gelişmeye yol açabilir.

6. Yaşına göre kendisi ile ilgili bazı kararlar almasına teşvik etmelisiniz. Aldığı kararları beraberce tartışmalı ve düşüncelerine saygı duymalısınız.

7.  Anne ve baba çocuğun yaptığı davranışları ilgi ve anlayışla izlemeli. Çocuk, yaratıcılığını geliştirecek etkinliklerde bulunurken anne-baba bu ortamı çocuğun sınırlarına müdahale etmeden sadece çocuğun etkinliği sırasında kendisine zarar verecek davranışlarında çocuğu koruyacak bir konumda gözlemlemelidir.

8.  Çocuğun aile içinde özgür bir şekilde gelişmesine, yeteneklerini en üst düzeyde ortaya çıkarmasına izin vermeli ve bunların oluşmasında gerekli ortam ve koşulları hazırlamalı.

9.  Anne–baba, aile içinde katı kurallar koymak yerine, zamana ve duruma göre değişebilen esnek kurallar koymalı, kararların alınmasında da çocuğa fikir danışılmalı fakat tüm bunları gerçekleştirirken aile, çocuk merkezli (Aile için alınan bütün kararlarda son sözün çocuğa ait olması ya da sadece çocuğun isteklerine önem verilmesi ) bir aile haline getirilmemeli.

           10. Ana babanın koymuş olduğu kurallara her iki tarafında uyması bunları davranışları ile göstermesi gerekmektedir. Davranışlardaki tutarsızlık aile içindeki uyumu bozabilir.

11. Ana baba çocuklarına fiziksel ceza uygulamaktan kaçınmalıdır. Ceza, çocuğun kişiliğine değil de davranışlarına yönelik olmalıdır. (örneğin sen sakarsın yerine daha dikkatli olabilirsin denilebilir) Ceza verilmesi gerekiyorsa hemen uygulanmalı ve üstü örtülmemelidir.

           12.  Anne-babanın çocuğa olan davranışların da tutarlı olması gerekir.    Çocuğa annenin ayrı babanın ayrı davranışlar göstermesi çocuğun şaşırmasına sebep olabilir ve çocuğun olumlu davranışlar göstermesini engelleyebilir.

            13.   Anne babanın uyguladığı disiplin, tutarlılık ve esneklik gibi iki temel özellik içermelidir. Katı ve baskıcı disiplinle davranışı yönlendirmeyi amaçlayan anne-baba; çocuğun kendilerine karşı korku, öfke ve kızgınlık içinde olmasına neden olur, çocuğa saldırgan olmayı ve sorunlarını şiddet yoluyla çözmeyi öğretir, zayıf vicdan ve ahlak gelişimine yol açar

            14.  Disiplin hem yeteri kadar hem de çocuğun yaşına uygun olmalıdır. Kurallar açık olmalı ve uygulanabilmelidir. Anne-babalar çocuklarına sevgi, anlayış, sabır ve hoşgörü ile disiplin vermelidir.

            15.  Çocuğunuzdan beklentilerinizi onun kapasitesi oranında belirleyin. Çok düşük ya da aşırı bir beklenti içinde olmayın.

            16.  Çocuğunuzun Okulu ile sürekli bir diyalog halinde olun. Çocuğunuzun okuldaki başarı ve başarısızlıklarından haberdar olun.

            17.  Karneye karşı aşırı tepkide bulunmak, çocuğu suçlamak ve yargılamak, onunla iletişimi kesmek, küçük düşürmek, başarısızlığını sürekli yüzüne vurmak, çocuğun kendisini değersiz ve yetersiz hissetmesine yol açabilir.

            18. Çocuk bağımsız olmaya teşvik edilmeli, bağımsız çalışma alışkanlığı kazandırılmalıdır.

            19.  Çocuğu utanç uyandıracak bir şekilde eleştirmemeli, daha önemlisi başarısızlıkları altında yatan sebepler araştırılmalı ve ortadan kaldırılmalı.

            20.  Çocuğun kitap okuma alışkanlığının kazanılması ancak anne babanın ona örnek olmasıyla gerçekleşir.  İlk önce çocuğunuza örnek olunuz.

            21. Çocuğun ilgi alanlarının keşfedilip hemen yönlendirilmesi yararlıdır. Örneğin çocuk uzaya ya da gezegenlere ilgi duymuşsa buna ilişkin dergiler, kitaplar alınabilir. Birlikte kütüphanelere gidip, çocuğa araştırma zevki tattırılabilir.

            22.  Suçlayıcı ve olumsuz ifadelerden kaçınılmalıdır. Bunun yerine çocuğun yakınmaları karşısında onun duygularını paylaşmak en etkili çözüm olmaktadır.

            23. Çocuğunuzu başka çocuklarla karşılaştırmayın. Bu durum çocuğun kendini yetersiz görmesine neden olabilir